سنگان

جمعه من به همراه جمعی از دوستان راهی آبشار سنگان شدیم

تا اندک زمانی فارغ از هیاهوی شهر از عظمت کوهستان

و دیدن آبشار زیبایش بهره‌ای ببریم اما اتفاقی افتاد که

شنیدنش جالب و تامل درآن برای دوستان مفید خواهد بود .

پس از رسیدن به آبشار سنگان من و محمد مهینی و

محمد علی‌نیا و دکتر محمودی برای گرفتن عکس یادگاری

به سمت توده‌ی برفی زیبایی که در کنار آبشار

تشکیل شده بود حرکت کردیم .

قبل از ما عده‌ای آن‌جا بودند و در حال عکس گرفتن و یا برف بازی

بودند . که وقتی ما به آن سمت حرکت می‌کردیم از آن‌جا رفته بودند .

دکتر و محمد مهینی جلوتر حرکت می کردند و

من و محمد علی‌نیا با اندکی فاصله پشت سر آن‌ها حرکت می کردیم .

تقریبا زمانی که دکتر و محمد به آن‌جا رسیده بودند و من و محمد علی‌نیا

نزدیک آن‌ها بودیم با شنیدن صدای فرار کنید بدون این که بفهیم چه

اتفاقی در حال رخ دادن است شروع به فرار کردیم و با شنیدن صدای غرش

وحشتناکی گمان کردیم که پشت سرمان بهمنی در حال حرکت به سمت ماست .

و من و محمد علی‌نیا که جلوتر بودیم توانستیم فرار کنیم ولی توده‌ی برف دکتر را

پرت کرد و توده‌ای دیگر نیز بروی محمد مهینی افتاد و فشار آن به حدی

بود که محمد پس از این که بلند شد و دوستان از حال او پرسیدند ، جواب داد

دستم شکسته است .

سر محمد مهینی و دکتر محمودی در حال خونریزی بود که خوشبختانه عده‌ای

که آن‌جا بودند وسایل کمک‌های اولیه را داشتند و شروع به پانسمان آن‌ها کردند .

خوشبختانه برای هیچ کدام از دوستان اتفاق جدی نیفتاد اما نکته‌ی با اهمیت این

قضیه این بود که مرگ بسیار به ما نزدیک بود .اگر هر کداممان کمی این ورتر

یا آن ورتر بودیم معلوم نبود که خدای نکرده چه اتفاقی برایمان می‌افتاد .

شکر خدا اتفاقی نیافتاد و خدا را هزاران مرتبه از این بابت سپاس گزاریم .

اما این حادثه نکته‌های زیادی در خود داشت . اول این که مرگ از هر چه که

فکرش را بکنیم به ما نزدیک‌تر است و هیچ کس نباید برای خودش حاشیه‌ای از

امنیت قائل باشد . وقتی که مرگ تا این حد به ما نزدیک است ،

آیا ما هر لحظه آماده‌ی رفتن هستیم ؟

یادم می‌آید که صبح همان روز (قبل از حادثه ) دوست عزیزم صالح

به نکته‌ی زیبایی اشاره کردند که تفکر در باب مرگ معنای تازه‌ای

به زندگی می‌بخشد .حرف بسیار تامل برانگیزی است .

اما واقعا چه اتفاقی افتاده بود :

توده برفی و یخی بزرگی از بالای آبشار به روی قندیل افتاده بود و

پس از تکه تکه شدن روی سر ما افتاد . یکی از حاضران در صحنه

بر حسب تصادف از این ماجرا فیلم گرفت که اگر کسی خواست آن

را ببیند به من میل بزند تا لینک دانلودش را برایش ارسال کنم .

این هم عکسی از من و محمد و دکتر در پایین کوه :